Park Etnograficzny w Tokarni jest jednym z największych skansenów w Polsce – zajmuje obszar około 65 hektarów.

Składa się z kilku sektorów, w których znajduje się kilkadziesiąt budynków.

Park stale się rozbudowuje, więc niemal co trochę przybywają jakieś nowe obiekty.

• budownictwo małomiasteczkowe,
• budownictwa wyżynne,
• świętokrzyskie budownictwo,
  
• budownictwo terenów lessowych,
• dworsko-folwarczny,
• nadwiślański.

Sektor małomiasteczkowy:

• Spichlerz klasztorny z Chęcin (II połowa XVIII w.) – kasa, informacja turystyczna
• Chałupa z Siekierna (1887 r.)
• Spichlerz z Wyszmontowa (XVIII w.)
• Dom drewniany ze Skorzowa (XIX w.)
• Organistówka z Bielin (poł. XIX w.)
• Dom z Wąchocka (1870 r.)
• Chałupa z Szydłowa (1705 r.)
• Dom z Wąchocka (1863 r.)
• Dom z Ćmielowa (1800 r.)
• Chałupa z Klonowa (WC)
• Dom z Daleszyc (1892 r.)
• Młocarnia dworska z Ogonowic (XIX w.)
• Dzwonnica drewniana z Kazimierzy Wielkiej (1848 r.)
• Barokowy kościół z Rogowa (1763 r.)
• Plebania z Goźlic (1768 r.)
• Stodoła z Suchedniowa (1863 r.)

Sektor wyżynny:

• Krzyż przydrożny
• Zagroda z Bukowskiej Woli
• Kuźnia z Radoski (ok. 1900 r.)
• Zagroda ze Ślężan (XVIII/XIX w.)
• Stodoła z Brzuchani (1860 r.)
• Chałupa z Rokitna (1805 r.)
• Zagroda z Nasiechowic (XIX w.)
• Zagroda ze Złotnik (1860 r.)
• Warsztat garncarski z Rędocina
• Zagroda okólna z Kaliny Małej (1852 r.)
• Wiatrak „koźlak” z Dębna (1880 r.)
• Zagroda okólna ze Szczepanowic (1855 r.)
• Wiatrak „holender” z Grzymałkowa (1931 r.)
• Wiatrak „paltrak” z Grzmucina (1921 r.)

Sektor dworsko-folwarczny:

• Spichlerz z Rogowa (1684 r.)
• Obora z Mostków (WC)
• Stodoła dworska z Radkowic (1855 r.)
• Spichlerz ze Staszowa (II poł. XIX w.)
• Ośmiorak z Rudy Pilczyckiej (1914 r.) – noclegi
• Spichlerz ze Złotej Pińczowskiej (1719 r.)
• Dwór z Suchedniowa (początek XIX w.)
• Maneż

Sektor świętokrzyski:

• Wiatrak „koźlak” z Janika (1861 r.)
• Chałupa z Umra (ok. 1863 r.)
• Stodoła z Brzezin (ok. 1880 r.)
• Zagroda z Sukowa (XVIII/XIX w.)
• Zagroda z Sierżaw (XIX w.)
• Chałupa z Woli Szczygiełkowej (1870 r.)
• Chałupa z Bronkowic (koniec XVIII w.)
• Kapliczka o konstrukcji wieńcowej z Dębna (1880 r.)
• Chałupa ze Słupii Starej (1840 r.)
• Zagroda z Bielin (XVIII/XIX w.), stodoła z Radkowic (II poł. XIX w.)
• Zagroda z Okołu (XIX/XX w.)
• Zagroda okólna z Radkowic (XIX/XX w.)
• Kapliczka przydrożna z Bielin (XIX w.)

Sektor nadwiślański:

• Młyn wodny z Piasku (1931 r.)
• Młyn z Parszowa (1853 r.)
• Chałupa z Niedziałek (1863 r.)
• Chałupa z Ostrowców (II poł. XIX w.)
• Stodoła z Ciuślic (1850 r.)

Sektor lessowy:

• Wiatrak z Pacanowa (1913 r.)
• Chałupa z Kobylnik
• Zagroda z Gęsic (XIX w.)
• Chałupa ze Świątnik (1758 r.)
• Chałupa z Chrobrza (1868 r.)
• Studnia kieratowa z Gór Pińczowskich (poł. XVIII w.)
• Figura św. Jana Nepomucena

Skansen w Tokarni – https://www.mwk.com.pl/o-muzeum/park-etnograficzny-w-tokarni

Tokarnia 303, 26-060 Tokarnia

Artykuł Skansen w Tokarni pochodzi z serwisu Swietokrzyskie.org.pl.

Tokarnia stała się nowym domem dla kościoła szpitalnego pw. Matki Bożej Pocieszenia w 1996 roku.

Wcześniej świątynia stanowiła element krajobrazu Rogowa n. Wisłą k. Opatowca.

Do Parku Etnograficznego w Tokarni trafiła w bardzo złym stanie.

Ale dzięki pracom konserwatorskim, które zakończyły się w 2002 roku, udało się uratować około 70% pierwotnych elementów kościoła.

Na podstawie zachowanych rysunków odtworzono sygnaturkę, a ponadto wewnątrz udało się odsłonić dekoracje malarskie z 1761 roku.

Udało się również zrekonstruować zewnętrzne detale kościoła.

Pracę utrudniał fakt, że na pierwotne malunki w kolejnych latach nakładano kolejne.

Wskutek wykonanych prac, obiekt zdobią dziś charakterystyczne dla baroku małopolski – wstęgi, roślinne girlandy, rocaile i putta.

Ponowne poświęcenie kościoła odbyło się 28 sierpnia 2002 r.

Celebracji dokonał biskup kielecki ks. Marian Florczyk.

Kilka metrów od samej świątyni znajduje się pochodząca z Kazimierzy Wielkiej dzwonnica.

Jej powstanie datuje się na 1848 rok.

Te, oraz inne atrakcje można obejrzeć w Muzeum Wsi Kieleckiej w Tokarni.

O kościele z Rogowa

Drewniany kościół wzniesiono w Rogowie w 1761 r.

Jego fundatorem był  właściciel tamtejszych dóbr, biskup przemyski i podkanclerzy koronny przy Auguście III, ks. Michał Wodzicki.

Co ciekawe, wcześniej istniał już w Rogowie szpital i przytułek dla ubogich.

Został ufundowany ufundowany przez Agnieszkę Firlejową w pierwszej połowie XVII w. 

Kościół przy szpitalu powstał w stylizacji gotyckiej.

Do jego budowy użyto drewna modrzewiowego.

Natomiast same zdobienia są w stylu barokowym.

Nad wejściem widnieje herb fundatora, ks. Michała Wodzickiego – Leliwa.

Brak ostatecznej pewności, kto wybudował kościół, choć raczej przeważa jedna wersja.

Prawdopodobnie jest to dzieło wędrownej grupy ciesielskiej.

Za tą wersją przemawia fakt, że jest jednym z dwunastu podobnych obiektów, które powstały w latach 1744-1774.

Wszystkie łączy właściwie identyczna architektura.

Tymczasem do dziś zachowało się jedynie 6 kościołów z tej grupy.

Kościół przeszedł rzeczywiście tylko jeden generalny remont – w 1864 roku.

Renowacji poddano wówczas m.in. część więźby dachowej i boczne ołtarze.

Artykuł Tokarnia – Kościół z Rogowa w Parku Etnograficznym pochodzi z serwisu Swietokrzyskie.org.pl.