Ludynia leży w gminie Krasocin i jest jedną z najbardziej urokliwych miejscowości regionu.

Nic dziwnego, że jest niezwykle atrakcyjną turystycznie miejscowością. 

Od początku swego istnienia była wsią szlachecką, choć nie jest wymieniana przez pradawne źródła. 

Niegdyś stanowiła własność Różyców i należała do Kozłowa.

W XVI w. Ludynia przechodziła dwukrotnie we władanie różnych rodów – najpierw Luzińskich, a następnie Szafrańców.

Szafrańcowie byli orędownikami reformacji, stąd pomysł na wzniesienie murowanego zboru kalwińskiego.

Budynek zachował się do dziś – niemal w niezmienionym kształcie.

Jednak jego pierwotne przeznaczenie nie trwało zbyt długo – zaledwie kilkadziesiąt lat.

Zbór zaczął służyć m.in. jako spichlerz.

Niewątpliwie, największą atrakcją Ludyni jest okazały dwór, wybudowany w XVIII wieku przez Kluczewskich herbu Jasieńczyk.

Parterowy dwór – położony wśród stawów –  jest drewniano – murowaną budowlą na planie prostokąta.

Od frontu dominuje postawiony na starym cokole efektowny ganek.

Budynek przykrywa typowo polski łamany dach.

W tej okolicy powstawały zdjęcia do filmów – „Przedwiośnie”, Syzyfowe prace”, czy „Pan Tadeusz”.

Warto docenić również park, założony przez Piotra Tęgoborskiego herbu Szreniawa. 

Artykuł Ludynia pochodzi z serwisu Swietokrzyskie.org.pl.