Developed by JoomVision.com

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów

swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów swietokrzyskie.org.pl - serwis dla turystów
Legendy i zwyczaje Zwyczaje i tradycje Wielkanocne zwierzaki

Wielkanocne zwierzaki

Baranek wielkanocnyWielkanoc to nie tylko pisanki, choć one najbardziej kojarzą nam się z tym świętem. W koszyczku wielkanocnym, pośród potraw przeznaczonych do święcenia, także na wielkanocnym stole, z pewnością nie zabraknie baranka, ale możliwe że pojawi się również zajączek i żółte kurczątko. Dlaczego akurat te zwierzęta? Przypomnijmy.

Baranek

Barankowi przypisujemy symbole: niewinność, dobroć, przebaczenie, pokorę, cierpliwość i łagodność. To zwierzątko „bez skazy”, któremu od wieków pisana jest ofiarność.
 
Baranka paschalnego spożywali Żydzi podczas święta Paschy. Baranek symbolizował wyswobodzenie z niewoli egipskiej. Był też zapowiedzią nadejścia Chrystusa, który jako ofiarny baranek miał ocalić od śmierci wiecznej cały rodzaj ludzki. O tym wszystkim wspominał prorok Izajasz w Starym Testamencie, co było około 700 lat przed narodzeniem Chrystusa. Jan Chrzciciel natomiast kierował w Nowym Testamencie uwagę chrześcijan na Jezusa słowami: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”.
 
Dziś wielkanocny baranek to największy i najgłębszy znak dla chrześcijan. Symbolizuje Chrystusa Odkupiciela, Jego Zmartwychwstanie, jednocześnie jest znakiem zwycięstwa Jezusa nad grzechem, złem i śmiercią. Wielkanocnego baranka nazywamy też Agnuszkiem, co jest mało popularne, a miano to pochodzi od Agnus Dei, czyli Baranek Boży – jak nazywał Jezusa Jan Chrzciciel.
 
Baranek wielkanocny jest koloru białego, ze złoconymi rogami (tak ozdabiano zwierzęta ofiarne), z czerwoną chorągiewką, na której widnieje krzyżyk. Stawiamy go najczęściej pośród pisanek lub na „łączce” z rzeżuchy w centralnej części wielkanocnego stołu. Baranek może być cukrowy, gipsowy, także porcelanowy, szklany, gliniany, plastikowy czy zrobiony z owczej wełny, ale i z ciasta, choć coraz rzadziej spotykany. Dawniej zdarzały się baranki z masła z oczami wykonanymi z szafirów. Bez względu na materiał, z którego jest wykonany, ma nam przypominać o tym, że Chrystus odkupił nasze grzechy, przyniósł nowe życie i jesteśmy zaproszeni na Jego ucztę.

Kurczątko wielkanocne

To pisklę, podobnie jak jajka, jest symbolem nowego życia. Kolor żółty wyraża radość ze Zmartwychwstania, czyli świąteczną, wiosenną radość.

Zajączek wielkanocny

W wielu kulturach zając jest symbolem odradzającej się przyrody, witalności, płodności. Ten niezwykle sympatyczny, puchaty zwierzak tobardziej pozostałość po przedchrześcijańskich rytuałach wiosennych, chociaż jego obecność wskazywana jest również w Biblii.
 
Zające przedstawiano jako symbol grzeszników oczyszczonych przez pokutę, ponieważ istnieją biblijne tłumaczenia, w których mowa jest o mądrych poganach, którzy się nawracają i budują przyszłość na duchowej skale Kościoła. W niektórych interpretacjach mowa o skale, która jest schronieniem dla jeży i zajęcy, dlatego te zwierzęta uznano za symbole grzeszników znajdujących ucieczkę w skale – Chrystusie. To najbardziej znany komentarz biblijny z „zającem” w roli głównej, choć nie jedyny.
 
Wcześniej uważano, że zając pochodzi ze starożytnego Egiptu. Wedługi mitologii egipskiej bogini miłości i ogniska domowego, Izyda, przyczyniła się do zmartwychwstania Ozyrysa, swojego męża, który przybrał właśnie postać zająca. Stąd też zwykły szarak stał się symbolem zmartwychwstania.
 
W Europie zająć po raz pierwszy pojawił się w XIII wieku w Niemczech przedchrześcijańskich, kiedy to oddawano cześć wielu bogom i boginiom. Jedną z nich była bogini wiosny Eoster, przedstawiana w postaci królika, symbolu płodności. (Prawdopodobnie od jej imienia Wielkanoc nazywana jest Easter w krajach anglojęzycznych).
 
W roku 1680, za sprawą amerykańskich imigrantów pochodzenia niemieckiego, pojawiła się historia o świątecznym zającu, który ukrywał jaja w ogrodach. Prawdopodobnie to owa opowieść dała początek zwyczajowi szukania drobnych prezentów pozostawionych przez wielkanocnego zajączka.
 
Do Polski zając przykicał dopiero w XX wieku. Najpierw poznał go Śląsk, potem Pomorze i to głównie w tych rejonach do dziś dzieci szukają prezentów od tego futerkowego pupila. Szarak szybko zyskał popularność w całej Polsce, mimo że w naszej kulturze uważany był zawsze za zwierzę płochliwe, nawet tchórza czy zły omen. Na szczęście to się zmieniło.
 
Jak odbywa się szukanie prezentów od zajączka? Dawniej budowano tzw. zajęcze gniazdka. Przed Wielkanocą dzieci oczekujące podarków musiały przygotować ze słomy lub siana gniazda, które zostawiano w ogrodzie lub sadzie, np. pod drzewem. Na wielkanocnym śniadaniu postać zajączka nie mogła się pojawić, ponieważ był on zajęty roznoszeniem prezentów. Po śniadaniu wielkanocnym (w niektórych regionach w lany poniedziałek) dzieci ruszały na poszukiwania zajączka i na koniec sprawdzały w gniazdach, czy coś im przyniósł (jeśli były grzeczne). Oczywiście zawsze w przygotowanych gniazdkach znalazły jakąś niespodziankę, najczęściej słodycze. Dziś zamiast gniazdek z siana czy słomy zostawia się koszyczki, ale inne niż te od święconki i – co ważne - każde dziecko ma swój koszyczek. Prezenty od zajączka mogą być zostawiane i bez nich, w różnych miejscach, także w domu. Rozpromieniona buzia pociechy ze znalezienia drobiazgu od puchatego zwierzątka warta jest zatrzymania tego zwyczaju i rozpropagowania go w mniej znanych miejscach.
 
Ten wielkanocny pupilek nie ma u nas zbyt długiej historii, jednak przyjmowany jest z ogromną sympatią przez nasze pociechy, które chętnie wkładają czekoladową postać długouchego do wielkanocnego koszyczka i nie mogą się doczekać od niego niespodzianki. Takie to właśnie są wielkanocne zwyczaje.
 
Opracowano na podstawie:
www.opoka.org.pl
www.itvl.pl

Prawa autorskie

Logo serwisuWszelkie prawa do zamieszczanych w serwisie zdjęć i tekstów należą do ich autorów. Wykorzystanie do celów druku i kopiowanie na inne strony internetowe zdjęć i tekstów zamieszczonych w serwisie możliwe jest jedynie po otrzymaniu pisemnej zgody autora.

Kontakt z serwisem

Chcesz skontaktować się z autorem tekstu, masz swoją ciekawą propozycję, która może wzbogacić serwis swietokrzyskie.org.pl lub zauważyłeś gdzieś błąd w tekście? Daj nam o tym znać. Na Wasze maile postaramy się odpowiedzieć jak to tylko będzie możliwe, jednak w terminie nie dłuższym niż 24 godziny.

kontakt@swietokrzyskie.org.pl

Jesteś w: Start Legendy i zwyczaje Zwyczaje i tradycje Wielkanocne zwierzaki