Developed by JoomVision.com

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów

serwis internetowy dla turystów serwis internetowy dla turystów
Miasta, miasteczka, wsie

Większe i mniejsze skupiska ludności występują na obszarach Gór Świętokrzysich, Ponidzia i reszty regionu świętokrzyskiego. Te najciekawsze, mające do zaoferowania turystom i zwiedzającym wiele atrakcji opisaliśmy w tym właśnie dziale. Miasta, miasteczka i wsie, w których nie tylko można z powodzeniem szukać noclegu, ale i utworzyć bazę wypadową na dłuższy pobyt na gościnnej ziemi świętokrzyskiej.

Ludynia

PDFDrukujEmail

Poprawiony: czwartek, 02 września 2010 19:20 Wpisany przez Marian Sikorski czwartek, 02 września 2010 19:17

Leżąca w gminie Krasocin  Ludynia to wyjątkowo urokliwy zakątek naszego regionu. Miejscowość to bardzo stara, choć nie jest wymieniana przez dawne źródła. Od początku swego istnienia była wsią szlachecką. Niegdyś należała do pobliskiego Kozłowa i stanowiła własność Różyców. W XVI w. Ludynia przeszła we władanie Luzińskich, a następnie Szafrańców. Ci ostatni, jako gorący orędownicy polskiej reformacji, wznieśli tu murowany zbór kalwiński. Budynek, zachowany do dziś w niemal nie zmienionym kształcie.

Zbór mieścił się tu niezbyt długo, kilkadziesiąt lat. Później dawny zbór służył jako spichlerz oraz lamus. Atrakcją Ludyni jest okazały dwór, wybudowany w XVIII wieku przez Kluczewskich herbu Jasieńczyk. Powstał on zapewne w miejscu wcześniejszego dworzyszcza zbudowanego przez Piotra Tęgoborskiego herbu Szreniawa, który założył także istniejący do dziś park. Ulubiony przez filmowców dwór, malowniczo położony wśród stawów, jest parterową, drewniano - murowaną budowlą na planie prostokąta. Od frontu główną oś budynku dominuje postawiony na starym cokole ganek. Szlacheckie dworzyszcze nakryte jest typowo polskim łamanym dachem. Ludynia jest niezwykle atrakcyjną turystycznie miejscowością. Oczarowywuje pięknymi pejzażami, zaś bliskość parku i sosnowego lasu, oraz pobliskie stawy tworzą niepowtarzalny klimat tego miejsca. Więc nic dziwnego, że w tej okolicy powstawały zdjęcia do filmów - "Przedwiośnie", Syzyfowych prac", czy "Pana Tadeusza", to te miejsce inspirowało tych twórców filmów, swym urokliwym zakątkiem naszego regionu.

 

Stara Kuźnica

PDFDrukujEmail

Poprawiony: poniedziałek, 06 września 2010 10:42 Wpisany przez Krzysztof Żołądek sobota, 28 sierpnia 2010 09:58

Miejscowość ta położona jest w lasach koneckich nad rzeką Młynkowską (dopływ Czystej), a dojechać tu można skręcając w prawo z trasy Końskie - Przysucha w miejscowości Młynek Nieświński. Przez Starą Kuźnicę przechodzi niebieski szlak turystyczny Pogorzałe - Kuźniaki oraz czerwony szlak rowerowy prowadzący do Sielpii Wielkiej.

Poza sporych rozmiarów zbiornikiem wodnym powstałym w latach '80 atrakcją Starej Kuźnicy jest stara wodna kuźnia z młotem naciskowym z początków XIX wieku. Mieści się on w drewnianej szopie, koło grobli. Jest to zarazem jedyna w Polsce zachowana w całości kuźnia z miechem, młotem napędzanym kołami wodnymi

 

Działoszyce

PDFDrukujEmail

Poprawiony: środa, 01 września 2010 07:51 Wpisany przez Karol Wójcik wtorek, 10 sierpnia 2010 08:00

Działoszyce to niewielki miasto między Jędrzejowem, a Kazimierzą Wielką. Nazwa osady pochodzi prawdopodobnie od imienia właściciela grodu - rycerza Działosza, jednak pierwotna nazwa osady to Zalesice, a jaj początki sięgają wieku XII, kiedy to powstała tutaj wieś składająca się z rodzin straży leśnej, zajmującej się doglądaniem lasów biskupich. Osada leżała na szlaku handlowym biegnącym z Niemiec przez śląsk, Kraków, Wiślicę do Lwowa i dalej na wschód, dzięki czemu szybko się rozwijała. Już w 1220 r. biskup krakowski Iwo Odrowąż ufundował tutaj murowany kościół p.w. św. Floriana. Prawa miejskie nadał osadzie król Jagiełło w roku 1409.

Przez kolejne stulecia była to typowa osada rzemieślniczo-handlowa. Osiadło tu wielu Żydów, którzy przed II wojną światową stanowili ok. 80% ludności miasta. Hitlerowcy wywieźli lub rozstrzelali wiekszość z nich. Obecnie w Działoszycech mieszka niewiele ponad 1000 osób. Jest to typowe świętokrzyskie miasteczko. Ciche i spokojne – położone z daleka od głównych szlków komunikacyjnych. Czasem zjeżdzają tu turyści aby obejrzeć przepiękny zabytkowy kościół św. Trójcy, lub ruiny synagogi z połowy XIX wieku.

 

Opracowano na podstawie:

 
 

Pacanów

PDFDrukujEmail

Poprawiony: środa, 01 września 2010 08:33 Wpisany przez Karol Wójcik środa, 04 sierpnia 2010 09:42

Pacanów to mała miejscowość położona niedaleko Wisły, w pobliżu skrzyżowania dróg łączących Kielce z Tarnowem i Sandomierz z Krakowem, przez co w okresie średniowiecza była bardzo ważnym ośrodkiem handlowym. Jan Długosz podaje, że założycielem Pacanowa był Seminarius. Na jego prośbę ówczesny biskup krakowski Maur w latach 1109-1118 poświęcił świątynię w Pacanowie i uposażył ją dziesięcinami. Dzięki walorom swojego położenia osada szybko się rozwijała i już w 1265 roku Pacanów otrzymał prawa miejskie od księcia Bolesława Wstydliwego. W XV-XVI wieku miasto był znanym ośrodkiem rzemieślniczym, specjalizującym się w kowalstwie. Dziś Pacanów kojarzy się z kowalstwem dzięki Kornelowi Makuszyńskimu, który rozsławił go za sprawą  przygód Koziołka Matołka. Współczesny Pacanów stara się budować swój wizerunek w oparciu o postać sympatycznego Koziołka - miejscowość jest „Europejską Stolicą Bajki” z nowoczesnym kompleksem "Europejskie Centrum Bajki". Co roku odbywa się tu także Festiwal Bajki.

 

Opracowano na podstawie:

 

Dobrzeszów

PDFDrukujEmail

Poprawiony: środa, 01 września 2010 08:44 Wpisany przez Krzysztof Żołądek środa, 21 lipca 2010 00:00

Dobrzeszów to dawna wieś królewska. Po czasowej przynależności do dóbr snochowickich w połowie XIX wieku znów uznawany za samodzielne sioło. Historyczne wzmianki opisują wieś jako Dobrzeschycze lub Dobrzeschów, zaś nazwa ta pochodzi od imienia Dobrzesz (Dobromysł, Dobromir), który był jej właścicielem - o czym jednak nie ma zachowanych zapisów. Ślady osadnictwa sięgają czasów wczesnego średniowiecza. Góra Dobrzeszowska stanowiła swego czasu ośrodek kultowy. W części szczytowej góry znajdują się najlepiej zachowane w kraju pozostałości unikalnego sanktuarium pogańskiego. Niektóre źródła historyczne wiążą istnienie obiektu kultowego w Dobrzeszowie z ekspansją Celtów, którzy w VII w. p.n.e. wyznaczyli swój szlak handlowy tak, że przebiegał przez Górę Dobrzeszowską.

Podania ludowe związane z założeniem tej osady mówią, że w tym miejscu panowały dogodne dla osadnictwa warunki, gęsty las, przepływająca tędy rzeka Łośna (Łososina). Pierwsi osadnicy karczowali lasy, uprawiali ziemię, handlowali. Jest również legenda mówiąca o istnieniu szlaku handlowego wiodącego przez Górę Dobrzeszowską. Ten odcinek szlaku był dla kupców wyjątkowo dobry i spokojny. W wierzeniach ludowych wiązano zawsze nazwę wsi z przymiotnikiem "dobre". Wieś rozwijała się pomyślnie, mieszkańcy byli życzliwi i gospodarni. We wsi była też kuźnia, wiatrak i karczma.

O tym, że Góra Dobrzeszowska jest miejscem wyjątkowym i ważnym, świadczy fakt, że 1982 r. utworzono tu rezerwat o powierzchni 24,57 ha. W rezerwacie występuje roślinność typowa dla Puszczy Świętokrzyskiej. Rosną tu jodły, sosny, brzozy, graby, dęby, klony, jawory, świerki, osiki oraz modrzewie. Obecnie Dobrzeszów jest wsią typowo rolniczą. Znajduje się tu wiele pól uprawnych, łąk i pastwisk. W  miejscowości znajdują się kościół parafialny, szkoła podstawowa. Ważnym zabytkiem we wsi jest figura św. Jana.

 

Opracowano na podstawie:

  • Materiały promocyjne gminy Łopuszno
 
 

Strona 1 z 7

Prawa autorskie

Logo serwisuWszelkie prawa do zamieszczanych w serwisie zdjęć i tekstów należą do ich autorów. Wykorzystanie do celów druku i kopiowanie na inne strony internetowe zdjęć i tekstów zamieszczonych w serwisie możliwe jest jedynie po otrzymaniu pisemnej zgody autora.

Kontakt z serwisem

Chcesz skontaktować się z autorem tekstu, masz swoją ciekawą propozycję, która może wzbogacić serwis swietokrzyskie.org.pl lub zauważyłeś gdzieś błąd w tekście? Daj nam o tym znać. Na Wasze maile postaramy się odpowiedzieć jak to tylko będzie możliwe, jednak w terminie nie dłuższym niż 24 godziny.

kontakt@swietokrzyskie.org.pl

Jesteś w: Start Extensions Miasta, miasteczka, wsie