Na rynek księgarski trafiły dwie pozycje o legendach i podaniach ziemi świętokrzyskiej. W kieleckim WDK odbyła się premiera i promocja książek „Legendy świętokrzyskie” oraz „Legendy i podania świętokrzyskie” – wydane przez Wojewódzki Dom Kultury z pomocą Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Legendy pisali uczniowie gimnazjów. – Poza opowieściami, których zebrano 221, w książkach znalazły się także opinie naukowców i historyków, którzy spotkali się na specjalnie zorganizowanej sesji naukowej – mówi Alicja Trukszyn, redaktor jednej z książek i pracownik WDK. Sesja była konieczna by wyjaśnić niektóre zawiłości i nieścisłości, którymi przez lata obrosły legendy, a które nie do końca zgodne są z prawdą historyczną – dodaje Alicja Trukszyn.
Obie książki zostaną niebawem zaprezentowane także w kilku miastach województwa świętokrzyskiego. Książki można będzie nabyć w siedzibie Wojewódzkiego Domu Kultury oraz w kieleckiej Księgarni „Jedność”.

Sezon narciarski A.D. 2010 mamy w pełni. Pogoda za oknami iście zimowa, temperatury oscylują wokół zera, choć często spadają poniżej zera. To oznacza, że narty i deski nie kurzą się w piwnicach. W regionie świętokrzyskim na narciarzy czeka 10 stoków narciarskich. 

Poniższa tabela prezentuje dane techniczne wszystkich świętokrzyskich stoków narciarskich. Aktualizacja artykułu i poniższej tabelki z informacjami dla narciarzy odbywa się codziennie.

Góry Świętokrzyskie - jedne z najstarszych w Europie i najstarsze w Polsce (nie wyłączając Tatr). Położone są pomiędzy Wisłą, Pilicą i Nidą. Nazwę wzięły od relikwii Krzyża Świętego, które przechowywane są w klasztorze na Łysej Górze.

Góry Świętokrzyskie wykształciły się w obrębie rozciągającego się niemal równoleżnikowo od Zajączkowa po Góry Pieprzowe masywu paleozoicznego. W ciągu milionów lat wiele procesów złożyło się na ich uformowanie. Najstarsze osady rozpoznano na południu w rejonie Kotuszowa. W prekambrze rozciągało się tu niezbyt głębokie morze, w którym gromadziły się piaski i muły. Pod koniec kambru osady te zostały sfałdowane przez ruchy górotwórcze fazy świętokrzyskiej i sandomierskiej. Powstałe wtedy góry - tzw. sandomirydy - w skutek orogenezy kaledońskiej przekształciły się w tzw. kielcydy. W innych warunkach kształtowała się północna część masywu paleozoicznego. Znajdowało się tutaj głębokie morze, w którym gromadziły się piaskowce i łupki. W karbonie nastąpiło pogłębienie i poszerzenie zbiornika morskiego, a kolejne ruchy górotwórcze orogenezy waryscyjskiej utworzyły tzw. waryscydy. W permie na terenie masywu panował gorący i suchy klimat sprzyjający wietrzeniu szczytów. Pod koniec tego okresu od zachodu wkroczyło morze, w którym powstały zlepieńce zygmuntowskie - nazwa wzięła się od tego, że wykorzystane były między innymi do budowy kolumny króla Zygmunta III w Warszawie. Morze po utracie połączenia z oceanem zaczęło odparowywać, w wyniku czego w ogromnych i płytkich zatokach odkładała się sól i gipsy.